landschap | Fliertsebeek   landschap | open kampenlandschap

Het nieuwe landgoed ligt aan de westzijde van het dorp Ederveen centraal in de Gelderse vallei. Het gebied wordt begrensd door de Fliertsebeek (zuidzijde), Grebbeliniedijk (westzijde) en de Zwetselaarseweg (noordzijde). De Fliertseweg deelt het landgoed op in een noordelijk- en zuidelijk deel. In het noordelijke deel ligt een schaatsbaan. Deze schaatsbaan (boerenijsbaan) is in het begin van de 20e eeuw aangelegd en wordt nog regelmatig gebruikt. Rond het weiland bevindt zich een lage kade die in de winterperiode met water uit de waterleiding vanaf de Fliertsebeek wordt gepompt. Bij de schaatsbaan is een gebouw aanwezig met kantine en kleedruimte. Het bestaande hoofdgebouw in dit noordelijke deel krijgt de functie van woonhuis (hoeve Roodselaar). In het zuidelijke deel van het landgoed naar de Fliertsebeek zal een nieuw landhuis worden gerealiseerd, met drie geschakelde wooneenheden.

1.1 Het landschap langs de Fliertseweg

Het terrein van de heer Van Ginkel is een onderdeel van het kleinschalige kampenlandschap van de Gelderse vallei. De ondergrond met dekzandvlaktes en de vochtige beekdalvormige laagten is bepalend voor de differentiatie binnen dit landschap. In de directe omgeving van het landgoed bepalen drie historische lijnen het landschapsbeeld.

De Fliertseweg is de drager van de hoog gelegen dekzandvlakte (leemarm fijn zand). Verspreid langs deze weg liggen van oudsher de boerderijen. De weg is recht en de boerderijen staan wat achteraf. Daardoor is er sprake van een ruim zicht langs weg. Dit oorspronkelijk verdichte deel van het landschap is open gevallen ten gevolge van de verdwenen perceelgrensbeplantingen en de onvolledige

 

erfbeplanting en wegbeplantingen van Eik. De oorspronkelijk bolle akkers ten zuiden van de Fliertseweg zijn vlak geschoven in de richting van de Fliertsebeek.
De Fliertsebeek is de drager in de vochtige beekdalvormige laagte (lemig fijn zand). De beek heeft een belangrijke watervoerende functie voor het achterliggende agrarisch gebied. De beek stroomt - via een duiker onder de Slaperdijk- in westelijke richting af naar de Lunterse beek. Langs de beek staat geen beplanting, hoewel die er vroeger wel is geweest. Vanaf de Fliertseweg is de beek niet zichtbaar.
De omgeving is in het westen begrensd door de Slaperdijk, die dwars door het landschappelijke systeem van vlaktes en laagtes is aangelegd. Deze twee meter hoge historische dijk is met zijn zware boombeplanting van Eik beeldbepalend in het landschap en heeft een belangrijke ordenende functie. De dijk functioneert als wandelroute. Via de dijk is het landgoed van Kasteel Renswoude bereikbaar.

1.2 Beleid en criteria

Het nieuwe landgoed moet bijdragen aan de beoogde versterking van landschappelijke en ecologische kwaliteit van de omgeving. Daarnaast moet het nieuwe landgoed voldoen aan uitgangspunten van rijk, provincie en gemeente.

1.2.1 Beleid
In het provinciaal natuurbeleid is de Slaperdijk aangegeven als ecologische verbindingszone nr. 28 (inrichtingsmodellen Vuurvlinder en Kamsalamander; Groene Connecties, provincie Gelderland).Ter versterking van deze ecologische verbindingszone zijn voor de terreinen oostelijk van de dijk natuurdoelstellingen geformuleerd, gericht